24 maart

Als ik uit het raam van mijn studeerkamer kijk, zie ik hoe de witte bloesem van de kersenboom in de voortuin zich, ondanks de fel brandende aardkloot, een weg naar buiten drukt.
Ik begrijp die bloesem wel, ook ik wil me de afgelopen dagen graag dwars door de bakstenen en het cement heen de zon in drukken. De afgelopen dagen ben ik wel af en toe gaan wandelen, maar steeds toch met op de achtergrond een sluimerend schuldgevoel, dat ik herkende van de zaterdagavonden dat ik niet één, maar twee zakken goedkope huismerkchips naar binnen duwde. Het is een bevrediging van de allerprimairste behoeften, maar eigenlijk kan het niet. Mijn allesoverheersende blaf-fobie ten spijt, zou ik er toch bijna een hond van aanschaffen zodat ik een goed excuus heb om de paden op, en de lanen in te gaan. Ik las dat in Italië, waar men echt alleen nog maar de straat op mag om naar het werk te gaan en boodschappen te doen, het kapitalisme hoogtij viert. Mensen verhuren daar tegen woekerprijzen hun eigen honden, die inmiddels pijn in hun botten hebben van de ontelbare wanhopige kilometers die ze deze dagen maken met hun onbekende baasjes.

Tijdens de persconferentie van gisteren werd duidelijk dat ons leed nog lang niet geleden is. De stroom aan nieuwe maatregelen leek oneindig in de persconferentie die De Wereld Draait Door, dat daarna stond geprogrammeerd, marginaliseerde. Tot 1 juni worden openbare samenkomsten, ongeacht het aantal deelnemers, verboden op straffe van behoorlijke boetes. Burgemeesters krijgen meer mogelijkheden om op te treden als burgers zich niet aan de corona-adviezen houden. Als één gezinslid ziek is, moet het hele gezin thuisblijven. Bovendien zal er strenger worden gehandhaafd op de anderhalve-meterregel.
Lisa en ik staarden gisteravond met grote ogen naar de televisie waar een peloton van ministers met kinderemmertjes water een bosbrand probeerden te blussen.
‘Verzorg jij me, als ik ziek word?’ vroeg ze met een bange blik. Ik glimlachte, keek haar kort aan.
‘Wat dacht jij dan,’ zei ik, en overtrad heel kort de anderhalve-meterregel.

Terug