3 april

Mensen met beademingsslangen in hun keel sterven dagelijks een eenzame dood op de intensive care, zorgmedewerkers traumatiseren zichzelf aan de lopende band voor de levens van anderen, bedrijven houden het hoofd niet boven water en zien hun opgebouwde fortuin verdampen en ik zit thuis achter mijn laptop mails te beantwoorden, stukjes te schrijven en naar de digitale klok te kijken.
In wezen heb ik dus geen enkele reden tot klagen, maar toch moet me iets van het hart. En niet alleen van het hart, ook van het hoofd, de armen, zowel de onder- als bovenbenen, maar eigenlijk moet me vooral toch iets van de buik. De quarantainekilo’s vliegen er namelijk sneller aan dan ik ooit zou kunnen bevroeden. Voor een aanzienlijk deel heeft dat te maken met de oven, die overuren draait nu Lisa een nieuwe hobby heeft: ze is vastberaden volgend seizoen tot de beste thuisbakster van Nederland bekroond te worden bij Heel Holland Bakt. In mijn kersverse functie als proefpersoon gun ik haar die eer elke dag een beetje meer.

Maar de heerlijk zachtzoete, neushaarstrelende geuren van cake, gebak en taart zijn niet de enige reden van mijn plotse breedte-expansie. Tijdens het lesgeven was ik namelijk gewoon rustig een marathon of drie per dag te wandelen. Ik trippelde non-stop van de ene naar de andere kant van het lokaal, weer terug en nogmaals, nogmaals, nogmaals. En nu, nu schuifel ik langzaam, héél langzaam, naar voren in de rij bij de supermarkt en dat was het dan wel weer zo’n beetje. De eerste thuiszitweek wandelde ik nog regelmatig, maar daarna heb ik mezelf wijsgemaakt dat het, in naam der Volksgezondheid natuurlijk, echt beter is binnen te blijven, en veilig op de bank te Mario Karten tot de storm buiten is gaan liggen.

Dat moet toch maar eens afgelopen zijn, dacht ik gisteren. Ik sloot de spelcomputer af, pakte mijn wandelschoenen uit de kast en stofte ze af. In een wandeling van drie kwartier snoof ik vervolgens zoveel mogelijk zuurstof uit de frisse lucht en ik realiseerde me wat een voorrecht het was dat ik dat nog zelfstandig kon, ademen. Ik sprak met mezelf af er een dagelijks terugkerende routine van te maken.

Terug