Verhalen

Hieronder een kleine selectie uit Toons verhalen.

KOPZORGEN

Klik hier om het verhaal te lezen. Een preview:

‘Komt ‘ie,’ zei ze, en in de seconde daarna stortte mijn wereld in. Zo snel als Lisa de tondeuse terugtrok, kneep ik mezelf in mijn arm om er zeker van te zijn dat het geen droom was, een gruwelijke nachtmerrie waarmee ik morgen de sier zou maken in de docentenkamer. Ik werd niet wakker, en daarom bracht ik mijn hand naar mijn hoofd. Ondertussen had ik me omgedraaid en zag ik Lisa’s ogen, die uit hun kassen leken te knallen. Ze murmelde woorden die ik niet verstond of niet wilde verstaan, en zodra mijn hand de kale huid aan de bovenkant van mijn hoofd aanraakte, mompelde ik met haar mee. Alle gedachten en emoties verdwenen uit de ruimte en alles wat overbleef was ongeloof en verwarring. Wat nu? Wat te doen? Lachen? Huilen?


MORGEN GA JE WEER NAAR MAMA

Klik hier om het verhaal te lezen. Een preview:

‘De dieprode morgenzon glom aarzelend in het oosten en een zeemeeuw leegde zijn darmen krijsend op onze tent. Ook vanuit de binnenkant was te zien dat de slijmerige substantie langzaam van het tentdoek gleed.     
‘Godverdomme,’ zei mijn vader, meer als een droge constatering dan als een vloek. Hij wreef de slaap uit zijn ogen en wurmde zich uit zijn slaapzak. Bij het driftig openritsen van de tent schoot zijn elleboog tegen mijn knie, waardoor ik uit mijn halfslaap ontwaakte. Toen hij zijn weg naar buiten had gevonden, hoorde ik hem eerst flink op de strontmeeuwen in de lucht, het wespennest in de boom boven onze tent en de ronkende bejaarden in de stacaravan naast ons schelden, alvorens hij zich uitrekte.’


DE PADEN OP, DE LANEN IN

Klik hier om het verhaal te lezen. Een preview:

‘‘Ik moet jullie iets vertellen,’ sprak ik tijdens het avondeten tot mijn ouders. Mijn moeder legde twee aardappelkoekjes op mijn bord en keek me vragend aan. Zelfverzekerd maar met lichte weemoed deelde ik mijn plannen mee. Ik ging op avontuur, zo vertelde ik. De paden op en de lanen in om, net als de kabouters, vlaggen te planten op onontdekt grondgebied. Zoveel was zeker.           
‘Jullie moeten één ding beloven,’ zei ik in navolging van Kabouter Klaas. Klaas had in Het Grote Kabouterboek zijn geliefde Klara en beste vriend Koos laten zweren dat ze, als hij binnen vijf dagen niet terug was, de kabouterpolitie moesten waarschuwen.’


DE DRONKEN STUDENTE

Klik hier om het verhaal te lezen. Een preview:

‘Ik heb mij vaker dan eens afgevraagd hoe ik in godsnaam in bepaalde situaties ben terechtgekomen. Niet geheel toevallig vinden die momenten meestal plaats in de dagen van carnaval, een periode die ik in tegenstelling tot meeste raszuiderlingen grondig haat. Desalniettemin laat ik mij zo goed als ieder jaar overhalen om ‘gezellig’ mee te gaan en me in de drukte op allerhande pleinen zo plat te laten drukken dat bijvoorbeeld mijn oogwit naarstig naar lang vergeten lichaamsopeningen uitwijkt om vrijheid en zuurstof op te zoeken. Drie jaar geleden bereikte ik wat dat betreft een tragisch dieptepunt. Ik neem u mee op een voor mij vast weer traumatische horrortrip naar wat ik tevergeefs naar de krochten van mijn geheugen heb proberen te verbannen.’


Verkering

Klik hier om het verhaal te lezen. Een preview:

Acht ogen staarden elkaar aan. Ik veegde met mijn natte arm over mijn natte voorhoofd. Iets wat ik later meende te markeren als volstrekte jeugdige schaamteloosheid maakte dat het sproetenmeisje plots vroeg: ‘Jongetje,’ en ze wees naar mij, ‘als je met een van ons verkering moet nemen, wie neem je dan?’
Mijn lippen verwijderden zich van elkaar, steeds verder, maar ik hernam me en sloot mijn mond. ‘Dat moet ik overleggen,’ zei ik en trok mijn beste vriend mee, weg van de twee monsters in wording.